Voor het Sinnigebouw Wielerteam stonden Dennis Bakker, Stephan Bakker, Ivar Slik, Sebastiaan Pot, Sjors Dekker, Kay Kistemaker en Barry van Langen aan de start in Oostzaan. Robin Bakker was zoals gebruikelijk de mechanieker. Hij nam naast ploegleider Dick Lof plaats in de auto.

Pers

Ook was onze eigen pers weer terug van weggeweest. De fotocamera van Nico Slik was een tijdje kapot, maar maakte in de Ronde van het Lage land weer zijn comeback. Datzelfde gold voor Alphons Bakker. Na een fietsvakantie naar Berlijn, schoot de cameraman weer mooie, bewegende beelden. Rob Bakker liet ook weer van zich spreken. De vader van de jongste Bakker binnen de ploeg had zich langs het parcours opgesteld en maakte ook de nodige kiekjes.

Voorin zitten

Om 12.01 werd het peloton weggeschoten voor 119,2 kilometer door het Noord-Hollandse landschap. Vanaf de start was het wringen geblazen. Een zeer krachtige wind maakte de Ronde van het Lage land en waar waaier klassieker. Op elk stuk konden ploegen het op de kant gooien. Tijdens de teambespreking was de wind ook het onderwerp. ‘Voorin zitten en half weg gebruiken’, dat waren de woorden van Lof voorafgaand aan de enige Noord-Hollandse klassieker.

Waaiers

Vanaf de start vormden zich dan ook verschillende waaiers. Met de wind schuin in de rug waren hoge snelheden te noteren. Zo werd het eerste uur met een gemiddelde van 46 km/u afgelegd. Het hoge gemiddelde zorgden dan ook voor een kopgroep van zestien man met daarin alle favorieten. Voor het Sinnigebouw Wielerteam waren Ivar Slik, Dennis Bakker en Sebastiaan Pot te noteren in de eerste groep. In de tweede groep vonden Kay Kistemaker, Sjors Dekker, Stephan Bakker en Barry van Langen hun plaats. Aanvankelijk zat de laatstgenoemde ook in de eerste groep, maar de Spanbroeker moest de kop laten gaan. Voor Luca Schrijen (UWTC De Volharding) gold hetzelfde.

Zestien man grote kopgroep, drie van Sinnige

In Alkmaar was er dus nog maar een groep van 16 man over. Met hierbij Ivar, Dennis, Sebastiaan voor Sinnige. Bij de tussensprint wisten Ivar en Sebastiaan respectievelijk 1^e en 3^e te worden. In de kopgroep werd er het ene moment goed samengewerkt en het andere moment was dit weer iets minder. De renners vervolgden hun weg vanuit Alkmaar richting Schoorldam om vervolgens richting Winkel te trekken. Bij het oversteken van de N241 koos Groenewegen de aanval. Dennis reageerde en kreeg Glenn Hool mee en samen reden ze erheen. De wind was in de rug en de snelheid lag dan ook boven de 50 km/h.

Voorbij winkel draaide de kopgroep de Westfriesedijk op, die nat lag door de regen. Glenn Hool gleed onderuit en Dennis reageerde hierop met ook te remmen, wat eveneens resulteerde in een glijder. Na snel weer opgestaan te zijn konden beide renners weer aansluiten in de achtervolgende groep. Groenewegen bleef vervolgens tot Lambertschaag een kleine 100 meter voor de achtervolgende groep rijden en werd gegrepen zodra de renners tegen de wind in draaiden. De groep bleef toen bij elkaar, maar de samenwerking was er niet echt. Er waren tot en met de bevoorrading verschillende aanvallen te rapporteren, waaronder van onze Sinnige equipe. Elke keer wanneer Ivar ten strijde trok, werd er door iedereen gereageerd en kon hij niet wegkomen.

Mission Impossible

In Wognum wist Dennis wederom zich los te weken van zijn concurrenten, maar wel van al zijn concurrenten, waardoor hij alleen voorop kwam te liggen. Met windkracht 5 en nog 40 km te gaan leek deze poging mission impossible. Na tot een maximale voorsprong van 35 seconden te zijn gekomen, werd Dennis voor Berkhout weer ingerekend en begon het steekspel opnieuw.

De kopgroep werd voor de 2^e premiesprint van de dag uiteen geslagen in 2 groepen, waarbij Ivar en Sebastiaan zich in de 1^e groep wisten te posteren en Dennis daarachter. Uiteindelijk kwamen deze groepen niet veel later weer bij een door gebrekkige samenwerking de 1^e groep. Tot vlakbij Midden-Beemster gebeurde er weinig totdat Sebastiaan Pot het hazenpad koos. Hierop werd gereageerd door Dylan Groenewegen, de rapste van de kopgroep, die dit seizoen al vele wedstrijden op zijn palmares heeft staan. Hierachter werd even naar elkaar gekeken en de 2 wisten verder uit te lopen. Vanaf Purmerend werd er bij de achtervolgers vol gedemarreerd, waarna Ivar en Dennis in een 1^e achtervolgende groepje van 6 man terechtkwamen, die langzaam inliep op de koplopers. Met nog 5 km te gaan koos een van de renners in de groep van Dennis en Ivar de aanval, waarop Ivar reageerde. Vervolgens dook Dennis er op snelheid op en over en omdat niemand reageerde was er meteen gat. Ivar kon zich de perfecte ploegmaat tonen door goed afstopwerk te doen. Sebastiaan en Groenewegen waren inmiddels al niet meer bij te halen en de winnaar was op 10 km al op te schrijven. Groenewegen won en Sebastiaan werd 2^e. Dennis reed hierachter naar een 3^e stek en Ivar bolde uit op een 7^e stek.

Een-voor-een

Waar de kopgroep in de finale uit elkaar viel, was dat in de tweede groep ook het geval. Zo koos – net als Pot, Groenewegen en Dennis Bakker – Stephan Bakker in de finale het hazenpad in de tweede groep. De Zaandammer eindigde uiteindelijk als vijftiende op 2:37 van de winnaar. De eerstejaars junior miste de slag en deed het gros van het kopwerk in de tweede groep. De tijdrijder had – gezien zijn beulswerk en ontsnapping – zeker niet misstaan in de eerste groep. Een goede les voor de junior.

Gesloten spoorwegovergang

Ook Dekker en Kistemaker lieten zien over goede benen te beschikken. In de tweede groep draaiden ze goed mee, wat ervoor zorgde dat het verschil tussen de tweede en eerste groep op een gegeven moment nog maar 30 seconden bedroeg. De achtervolgende groep kende echter pech. Een gesloten spoorwegovergang liet de groep stoppen.

Uiteindelijk belandde het tweetal op een 23^ste en 24^ste plek, na een goede koers te hebben gereden.

Van Langen haalde de eindstreep op de Dr. Boomstraat niet. Bij de Spanbroeker ging na tachtig kilometer het ‘nekkie’ eraf.

Bittere nasmaak

Met 2 renners bij de eerste 3 en zelfs 3 bij de eerste 10 zou je kunnen spreken van een prima resultaat, maar toch heerste er bij vele van de renners een bittere nasmaak. Als je met zoveel renners kort kan eindigen dan moet een overwinning ook zeker haalbaar geweest zijn.